Choroba Nobla, czyli nobelitis, to nieformalne określenie przyjęcia dziwnych lub naukowo niewiarygodnych idei przez niektórych laureatów Nagrody Nobla, zazwyczaj później w życiu. [1][2][3] Użycie tego terminu odzwierciedla postawę, którą zilustrował i ilustrował autor Thomas Kuhn w swojej książce The Structure of Scientific Revolutions, opisującą tarcia sprzeciwiane przez osoby działające w ramach istniejącego paradygmatu naukowego do wniosku przedstawionego przez tych, którzy proponują nowe idee i perspektywy, które mogą zwiastować zmianę paradygmatu. Argumentuje się, że efekt ten wynika częściowo z tendencji laureatów Nobla do poczucia siły dzięki nagrodzie do wypowiadania się na tematy spoza swojej konkretnej dziedziny specjalizacji,[4][5][6] choć nie wiadomo, czy laureaci Nagrody Nobla są bardziej podatni na tę tendencję niż inni ludzie. [7] Paul Nurse, współlaureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny w 2001 roku, ostrzegał późniejszych laureatów przed "wierzen...